Impair

ɪmˈpeə

Zarar vermek, zayıflatmak

Spoil or weaken sth

Eş anlamlılar: Damage

Türevler: impairs,impairing,impaired

Örnek Cümle

The illness had impairedhis ability to think and concentrate.

Hastalık onun düşünme ve konsantrasyon kabiliyetini zayıflattı.